Skip to main content

Full text of "Argentina E-Vento - Numero 29, Aprilo (2007)"

See other formats


Oficiala  organo  de  Argentina  Esperanto-Ligo 

12-a  jaro  n-ro  29  Aprilo  2007  [1] 


Turismo  en  Argentino 


Vizito  al  Neuquen 

Antaŭ  nelonge,  du  junaj  esperantistoj  el  Bonaero  (Bernabe  kaj  Christian)  vizitis  la 
urbon  Neuquen,  kaj  kompreneble,  kontaktis  la  etan  lokan  E-rondon.  Dum  la  neformala 
kunveno  ili  parolis  pri  la  nuna  stato  de  la  E-movado  en  Argentino.  Surfote  aperas,  de 
maldekstre  dektren:  Martln  Vincenzini;  Livia  Barth,  aktiva  membro  de  la  Rondo; 
Bernabe;  Cecilia  Prudkin;  Ruben  Sanchez  kaj  Christian. 

Ruben  Sanchez 

1 _ V 


Argentina  E-Vento 

12-ajaro  n-ro29  Aprilo  2007  [1] 
Oficiala  organo  de  Argentina  Esperanto-Ligo 
[Argentina  Esperantisto  1917-1995] 
Aperas  kvaronjar elTrimestral 
Dissendita  al  29  landoj  -  Interŝanĝo  dezirata 

Redaktoro  -ekde  1996- 
Ruben  T.  Diaconu  Tkachenco 
Calles  119  y  122 

AR-H3700FTT  Pres.  R.  Saenz  Pena 
Argentino 

rubendiaconu@yahoo.com.ar 

Kunlaborantoj: 

Ruben  Sanchez:  esperanto@neunet.com  ,ar 
Nicolas  Murano:  nico@esperanto.org .ar 

Pri  la  subskribitaj  artikoloj  respondecas 
iliaj  aŭtoroj  kaj  ili  ne  nepre  reflektas  la 
opinion  de  AEL  aŭ  de  la  redaktoro. 

Argentina  Esperanto-Ligo 

Fondita  la  12-an  de  aprilo  1941 
Re-fondita  surbaze  de  AEL-AEA 
la  9-an  de  decembro  1995 
TTT-ejo:  www.esperanto.org.ar 
AEL-Estraro 

Alcides  VVentinck  -  prezidanto 
Rene  Arce  -  vicprezidanto 
Jorge  E.  Cabrera  -  sekretario 
Fernando  Inocencio  -  vicsekretario 
Mario  J.  Miranda  -  kasisto 
Jose  Dioguardi  -  vickasisto 
Komisiitoj 

Instruado  -  Teresita  Alaniz 
Libroservo  -  Mario  J.  Miranda 
Disvastigado  -  Silvia  Rottenberg 
Arĥivo  -  Roberto  Sartor 
UEA  Komitatano  -  Marcelo  Casartelli 
Ĉef-deiegito  -  Ruben  L.  Sanchez 
Kotizperanto  -  Mario  J.  Miranda 
Argent-EJO  -  Daniel  M.  Lucero 


Se  vi  deziras  kunlabori  por  la  eldono  kaj 
dissendo  de  ĉi  tiu  revuo,  vian 
monkontribuon  estos  bonvena.  Vd.  p.  15 


Enhavo 

Turismo  en  Argentino 


El  la  Redaktejo . 2 

Analisis  /  Noticias  / 

Hispaniingva  rubriko .  3 

Tralalando .  5 

Esperantaj  spertoj .  6 

Amerike .  1 1 

Distraĵo .  12 

Poemoj . 13 

Internacie . 14 

Anoncoj .  15 


El  la  Redaktejo 

Kciraj  legantoj: 

Kun  granda  ĝojo  ni  komencas 
travivi  novan  jaron  2007  kaj  plenaj 
da  aktivaĵoj.  Espereble  pere  de 
Argentina  E-Vento  oni  povos 
respeguli  ĉiujn  ilin  kaj  ĝi  estu 
plaĉaj  al  vi.  Tamen  ni  memorigas, 
ke  ĉiam  oni  atendas  viajn 
kontribuojn, 

informojn,  raportojn,  interesajn 
artikolojn,  aŭ  simple, 
viajn  reagojn. 

Bonan  legadon! 

Via  redaktoro 


2 


Analisis/Noticias  Hispanlingva  rubriko 

Novedades  del  esperanto  y  su  entomo 


AEL  y  diversas  actividades  del 
esperanto  han  sido  reflejados 
en  medios  de  comunicacion  de 
nuestro  pais  y  del  exterior. 


Visitas 

Hester  Guiot  de  Bourlot  volvio  a  visitar 
este  ano,  como  ya  es  habitual,  nuestro  pais. 
La  Sra.  Hester  es  una  docente  y  esperantista 
italiana  y  durante  sus  viajes  de  vacaciones 
ha  desarrollado  cursos  de  esperanto  en  la 
provincia  de  Entre  Rios  ayudando  a  formar 
grupos  en  Colon,  Villa  Elisa  y  Villa 
San  Jose. 

Aneta  Ubik,  despues  de  sus  vacaciones  en 
Alemania,  su  pais  de  origen,  ha  regresado  a 
Buenos  Aires,  donde  espera  residir  durante 
este  ano  para  seguir  sus  estudios  en  la 
Universidad  del  Salvador. 

Xenia  Prilepskaya  reside  en  Moscŭ,  es 
periodista,  experimentada  viajera  y  quiso 
conocer  nuestro  pais  y  comprobar  que  el 
esperanto  fŭnciona.  Para  ello  emprendio  un 
viaje  por  Latinoamerica.  Llego  a  Buenos 
Aires  en  el  mes  de  enero. 

Albeirice  da  Rocha  y  su  esposa  Marceli 
han  generado  positivas  repercusiones  con  su 
visita.  En  la  provincia  de  Cordoba,  el  14  de 
enero  de  2007,  el  diario  La  Voz  del  Interior 
publico  una  muy  interesante  entrevista,  que  a 
pesar  de  contener  algunos  desafortunados  y 
erroneos  conceptos,  dio  a  conocer  la  visita 
de  los  esperantistas  y  la  efectividad  del 
esperanto.  Tambien,  y  tras  su  paso  exitoso 
por  la  ciudad  de  Pres.  R.  Saenz  Pena, 
(Chaco),  el  diario  Primera  Linea  (de  Resis- 
tencia),  el  24  de  enero  de  2007,  publico 
un  extenso  articulo  bilingŭe  sobre  las 


Xenia  disfruta  de  su  estadia  en  Buenos  Aires 


actividades  desarrolladas  en  esa  ciudad  y  foto 
de  esperantistas  en  la  plaza  del  Vaticano. 
Luego,  el  28  de  enero,  volvio  a  publicar  un 
interesante  comentario  sobre  la  actual 
vigencia  del  esperanto  en  Argentina  y  el 
mundo,  y  foto  del  Prof.  Albeirice  en  el 
Ce.  Cu.  Id.  (pdg.9) 

“La  mejor  Solucion" 

La  gaceta  Heroldo  de  Esperanto,  en  su 
N°  16/2006  publico  un  cometario  sobre  la 
obra  de  teatro  de  Heman  Moran  La  Mejor 
Solucion.  Recordemos  que  los  protagonistas 
de  esta  obra,  presentada  el  ano  pasado  en 
Buenos  Aires,  luego  de  atravesar  serias  difi- 
cultades  economicas,  encuentran  la  solucion 
en  el  idioma  esperanto.  E1  autor  de  la  obra 
relato  que  su  contacto  con  el  esperanto  se 
remonta  a  su  infancia,  cuando  disfmtaba  de 
los  articulos  sobre  la  lengua  universal  el  la 
revista  infantil  Anteojito. 

(Continŭa  en  pdg.  15) 


3 


Analisis/Opinion 

E1  fenomeno  liamdo  Moviniieato  Esperantista 


Ocasionalmente  escuchamos  estas 
preguntas:  /,Que  objetivos  persigue 
un  esperantista  en  sus  campanas  de 
difusion  y  actividades  relacionadas  al 
esperanto?  /,Por  que  el  movimiento  que 
difunde  la  Lengua  Intemacional  algunas 
veces  experimenta  problemas  intemos 
de  caracter  organizativo  al  desarrollar 
sus  tareas?  (;,Quĉ  opina  Ud.  al  respecto? 

Recientemente  alguien  me  planteo 
algo  similar  al  respecto,  desde  su  optica 
de  observador,  sobre  el  Movimiento 
Esperantista  Argentino. 

Creo  que  habria  que  comenzar 
siendo  positivos  en  este  tema.  Todo 
suma,  y  todos,  por  lo  menos  la  mayoria, 
efectuamos  tareas  desde  nuestro  mas 
sincero  anhelo  a  favor  de  la  “intema 
idea”  del  esperanto,  a  saber:  “posibilitar 
una  comunicacion  igualitaria  entre  los 
seres  humanos  en  un  pie  de  igualdad  y 
fraternidad”.  Sin  embargo,  es  posible 
notar  que  el  movimiento  esperantista 
presenta  diversas  facetas,  diferentes 
maneras  de  accionar  y  algunas  veces  un 
poco  dispares  unas  de  otras. 

Cuando  yo  conoci  por  primera  vez  el 
esperanto  en  el  ano  1988,  pense  que  al 
movimiento  esperantista  le  faltaban 
unidad  y/o  coherencia  organizativa,  pues 
me  dio  la  sensacion  de  que  cada 
esperantista  hacia  lo  que  mejor  le 
parecia.  Luego,  con  el  paso  del  tiempo, 
comprendi  que  no  era  tan  asi,  pues  en 
realidad,  el  esperanto  es  un  idioma,  cuyo 
creador  legara  a  la  humanidad,  y  por 
ende  es  de  todos  y  es  de  nadie.  Se  trata 
pues,  de  una  “herramienta”  que  cada 
interesado  utiliza  de  las  mas  diversas 
maneras  y  eso  no  necesariamente 
significa  desentendimiento  sino 
simplemente  distintas  tareas  con  un 
mismo  objetivo. 


Por  supuesto,  tambien  es  cierto  que 
muchas  veces  los  seres  humanos 
cometemos  el  error  de  ser  un  poco 
“individualistas”.  Nos  cuesta  trabajar  en 
unidad.  Queremos  tener  “nuestra  propia 
escuelita”,  como  dice  el  refran:  “cada 
maestrito  con  su  librito”  y  nos  gusta  so- 
bresalir  del  resto,...  y  nos  olvidamos  que 
el  “movimiento”  esta  formado  por  todo 
el  conjunto  de  personas  que  lo  integran, 
sean  estas  intelectuales,  profesionales  o 
aficionados,  jovenes  o  ancianos.  E1 
trabajo  debe  ser  en  conjunto  y  por  lo 
tanto  en  coordinacion,  en  armonia  y 
constructivo. 

Analicemos  quienes  se  interesan  por 
el  esperanto. 

Los  que 

-  aprenden  esperanto  solo  porque  les 
interesa  la  lingŭistica,  y  por  lo  general 
son  profesores  y  saben  varios  idiomas 
y  se  dedican  mayormente  o  exclusiva- 
mente  a  la  ensenanza; 

-  les  interesa  la  comunicacion  con 
diversas  culturas  y  prefieren  una  lengua 
sencilla,  ademas  de  las  ya  tradicionales 
como  el  ingles,  frances,  aleman, 
portugues,  etc.; 

-  quieren  viajar,  hacer  turismo, 
asistir  a  congresos  y  encuentros,  y  ven 
en  el  esperanto  una  fonna  de  conectarse 
con  las  personas  en  los  lugares  que 
visitan,  y  de  paso  obtienen  alojamiento 
gratuito  a  traves  del  Pasporta  Servo; 

-  son  escritores  o  les  gusta  escribir  y 
el  esperanto  posibilita  que  sus  poemas, 
novelas  y/o  libros  trasciendan  las 
fronteras  del  propio  pais; 

-  cultivan  el  arte  de  la  mŭsica  y  el 
esperanto  les  hace  posible  expresarse  en 
una  lengua  que  llegara  hasta  los  mas 
lejanos  confines  de  la  Tierra  (pag.  5) 


4 


Tra  la  lando 

Asembleo  de  Bonaera  E-Asocio 

En  la  sidejo  de  strato 
Paraguay,  Buenos  Aires, 
la  27-an  de  decembro 
2006,  okazis  Asembleo 
de  Bonaera  Esperanto- 
Asocio. 

Kun  partopreno  de  1 6 
esperantistoj.  Estis 
renovigita  la  estraro  kaj 
elektiĝis  jena  provizora 
Komitato: 

Prezidanto: 

Alcides  P.  Wentinck 
Sekretario: 

Jorge  Cabrera 
Kasisto: 

Elena  Morteo 


-  no  saben  muy  bien  por  que  estan 
aprendiendo  una  nueva  lengua,  pero  poco  a 
poco  y  con  el  tiempo,  descubren  su  verda- 
dera  motivacion  y  terminan  efectuando 
muchas  actividades  que  son  capaces  de  hacer 
pero  que  nunca  sonaron  realizar,  por  ejemplo: 
ser  profesor  de  un  idioma,  fundador  de  un 
club,  secretario,  presidente,  bibliotecario/ 
archivador,  guia  de  turismo,  periodista,  re- 
dactor,  organizador  de  eventos,  etc.  y  algunas 
veces  esto  despierta  cierta  tendencia  a  consi- 
derarse  superiores  a  otros  o  a  querer  trabajar 
en  forma  personal,  individual,  y  de  alguna 
manera  un  tanto  “cerrada”. 

Sin  embargo,  al  repasar  la  extensa  lista 
de  los  individuos,  clubes,  circulos  y  asocia- 
ciones  que  difundieron/difunden  y  apoyaron/ 
apoyan  al  esperanto  a  lo  largo  de  su  historia, 
encontramos  una  gran  variedad  de  fervientes 
promotores,  difusores,  tales  como  humanis- 


tas;  laboristas;  idealistas;  artistas;  socialistas; 
lingŭistas;  espiritistas;  minorias  diversas  que 
buscan  ambientes  donde  no  sean  discrimina- 
dos;  deportistas;  ecologistas,  etc. 

En  el  Jarlibro  de  UEA  aparecen  diversas 
asociaciones  (solo  las  que  estan  en  contacto 
y/o  relacion  directa  con  UEA)  y  son  mas  de 
60.  Por  eso  tambien,  en  una  liga  nacional,  que 
une  o  liga  a  los  cultores  del  esperanto,  como 
es  el  caso  de  nuestra  Liga  Argentina  de  Espe- 
ranto,  pueden  y  deben  funcionar/trabajar 
clubes  e  individuos  con  las  mas  diversas 
expectativas,  mientras  todo  eso  sume  o  aporte 
resultados  positivos.  E1  conjunto  de  todo  es  un 
movimiento  pluralista,  que  por  supuesto,  en 
muchas  ocasiones  cuesta  armonizar,  pero  con 
una  minima  cuota  de  comprension  y  tolerancia 
se  consiguen  exitosos  logros  y  ciertamente 
estos  se  aprecian  con  el  paso  del  tiempo. 

R.  D. 


5 


Esperantaj  spertoj 

Dank'al  Pasporta  Servo 


Kiel  kunfondinto  de  Argent-EJO  en 
1964  kaj  de  Pasporta  Servo  en 
1966,  mi  multe  ĝojis  pro  la  rakonto 
(informo)  de  vizito  al  Afriko  fare  de 
argentinano  Francisco  Zilli. 

Ni  kunlaboru  por  (kaj  per)  Esperanto 
kaj  por  Pasporta  Servo.  Ni  kreskigu 
Afrikon  kaj  helpu  afrikanojn  por  la 
Afrika  Unuiĝo  kiun  Mandela  deziris.  Eĉ 
se  Pasporta  Servo  estus  la  sola  utilo  de 
Esperanto,  eĉ  tiel  Esperanto  lemindus. 

Ruben  Feldman  Gonzalez 
Kun-fondinto  de  Pasporta  Servo 


Francisco  en  Kongolo 

“Mi  estas  Francisco  Zilli,  32-jara,  kaj 
loĝas  en  urbo  Cipolletti,  provinco  Rio 
Negro,  kiu  troviĝas  apud  urbo  Neuquen, 
en  la  norda  parto  de  Patagonio, 
Argentino. 

Mi  apartenas  al  Neŭkena  Esperanto- 
Rondo,  al  Argentina  Esperanto-Ligo 
kaj  al  Argent-EJO  (Argentina  Espe- 
rantista  Junulara  Organizo).  Mi  estas 
elektronikisto  de  petrol-entrepreno  en 
Angolo  kaj  mi  laboras  sur  mara  petrol- 
ŝipo  en  okcidenta  Afriko. 

Sed  mi  nun  skribas  pri  mia  renkonto 
kun  samideanoj  de  EAKO  (Esperanta 
Asocio  en  Kongolo)  en  la  urbo  Pointe 
Noire,  Kongolo,  Afriko,  kaj  dediĉas  al 
mia  familio,  kiu  multe  helpas  min  en  tiu 
malfacila  laborplano;  al  ĉiuj  gastigantoj 
de  Pasporta  Servo,  kiuj  kredas  je 
amikeco;  al  Esperanto,  kiu  faras  ĉiajn 
renkontojn  eblaj . 


Mia  vojaĝo  komenĉis  la  25 -an  de 
oktobro  2006,  en  mia  urbo,  kiam  mi 
devis  preni  aviadilon  cele  al  Angolo  por 
laborperiodo. 

La  petrol-ŝipo  kie  mi  laboras  estis  en 
la  ŝiphaveno  de  Doualo,  Kamerunio,  do, 
por  iri  tien  mi  devis  preni  aviadilon  ekde 
Angolo  kaj  preterpasi  al  flug-haveno  de 
Pointe  Noire,  Kongolo  kie  mi  ne  povis 
preni  aviadilon  pro  ia  komklikaĵo.  Pro 
tio  mi  devis  resti  en  hotelo  en  la  urbo, 
sed  mi  ne  povis  viziti  ĝin  ĉar  mi  estas 
blankulo  kaj  promeni  sola  tra  la  urbo  ne 
estis  facila  por  mi. 

Mi  sendis  ret-mesaĝon  al  samideano 
Renato  Corsetti  en  Italio,  ĉar  mi  ne 
kunportis  la  Jarlibron,  kiu  donis  al  mi 
mia  instruisto  s-ro  Ruben  Sanchez,  en 
Neuquen,  do  Renato  sendis  al  mi  la 
informojn. 

Do,  mi  serĉis  samideanojn  de  la  urbo 
en  TTT-ejo  pri  Pasporta  Servo,  kaj  mi 
trovis  iliajn  nomojn  kaj  mi  decidis 
telefoni  ilin. 

Tagmeze  de  la  28-an  de  oktobro  2006 
mi  lasis  mesaĝon  en  la  poŝt-telefono  de 
s-ro  Loubaki.  Vespere,  li  kaj  du  amikoj 
vizitis  min  en  la  hotelo. 

Kun  granda  surprizo  ili  vidis  min, 
tiun  altan  blankulon,  kiu  parolas 
Esperanton.  Ili  diris,  ke  mi  estas  la  unua 
blank-eksterlandulo,  kiu  vizitas  ilin  kaj 
tion  mi  tre  ŝatis. 

En  tiu  vespero  ni  parolis  pri  multaj 
aferoj  kaj  ni  decidis  renkontiĝi  en  la 
hotelo  dum  venonta  tago  por  promeni 
tra  la  urbo  kaj  koni  la  aŭtentikan 
kongolan  vivon. 


6 


Dimanĉe  la  29-an  matene  mi  kaj  s-ro 
Loubaki  prenis  taksion  kaj  veturigis  min 
tra  multaj  kvartaloj  de  la  urbo, 
bedaŭrinde  mi  ne  povis  preni  fotojn  en 
la  urbo  ĉar  tio  estas  “stranga  afero”  por 
la  malpacema  homoj  en  tiu  urbo. 

Ni  vizitis  la  lemejon  kie  s-ro  Loubaki 
instmas  la  anglan  kaj  Esperantan 
lingvojn.  En  tiu  okazo  mi  faris  kopion 
pri  informoj  de  la  Esperanta  en  KD,  kiun 
mi  kunportas  en  mia  portebla  komputilo 
ĉar  tio  estas  tre  utila  al  li  ĉar  ili  ne  havas 
retaliron  en  tiu  loko.  Ankaŭ  en  la  lemejo 
mi  renkontiĝis  kun  alia  instruisto  pri 
angla  lingvo,  kiu  estas  amiko  el  s-ro 
Loubaki  kaj  kiu  nun  komencis  lemi 
Esperanton.  Bedaŭrinde  mi  ne  tre  bone 
memoras  la  nomon  de  tiu  sinjoro.  Mi  tre 
ĝojis  montri  al  li,  ke  Esperanto  funkcias 
tre  bone  kaj  estas  pli  facila  ol  la  angla 
aŭ  la  franca  lingvoj  por  intemacia 
komunikado.  (Mi  parolas  ilin,  sed  mi 
preferis  paroli  en  Esperanto  por  ekzerci 
la  paroladon). 

Poste,  preskaŭ  tagmeze,  ni  vizitis  la 
maran  flankon  en  la  urbo  kun  s-ro  Sam- 
ba.  La  vetero  estis  pluva  kaj  venta. 

Tagmeze  ni  manĝis  rapide  ĉar  la 
vetero  ne  kunlaboris  kaj  ni  emis  viziti  la 
kamparon,  kie  s-ro  Loubaki  loĝas  kaj 
laboras.  Poste,  ni  vojaĝis  al  la  kamparo 
ekstere  de  la  urbo  kaj  unue  ni  vizitis  la 
hejmon  de  s-ro  Loubaki,  kie  li  havas 
multajn  E-materialojn. 

Mi  tre  ŝatis  tiun  malgrandan  sed 
karan  sidejon.  Li  montris  kaj  montris 
multajn  materialojn  kaj  aferojn,  kiujn  li 
faris  por  disvastigi  Esperanton  en  lia 
urbo.  Tie  mi  ankaŭ  eksciis,  ke  lia  katino 
nomiĝas  Amikino. 

Poste  ni  promenis  ĝis  lia  kamparo,  de 
kie  li  prenis  multajn  legomojn...  Sed, 
PLUVEGIS!!! 

Kiam  li  ne  estas  en  lia  lemejo  li 
laboras  en  lia  kamparo! 


Kaj,  kiel  ĉiam,  mi  prenis  iom  da  tero 
en  saketo,  ĉar  mi  kolektas  teron  el  ĉiuj 
landoj  kiuj  mi  vizitas,  kaj  en  malgranda 
botelo  en  mia  hejmo,  kiel  hobio. 

Eden  kaj  Samba  ricevis  donacetojn 
kiuj  mi  kunportis  el  Argentino  por  doni 
al  speciala  amiko,  kiun  mi  povus  trovi 
dum  la  laborvojaĝo.  SED  PLUVEGIS 
tro  multe  kaj  ni  devis  iri  al  hotelo. 

Konkludo: 

Do,  jen  mia  grandega  aventuro  en  la 
Kongola  lando,  malsimila  de  kiel  mi 
vivas  en  Argentino,  sed  aminda,  vere. 
Mi  renkontiĝis,  dank'  al  Pasporta  Servo, 
kun  afablaj  kaj  karaj  samideanoj,  kiujn 
mi  ne  facile  forgesos.  Mi  tre  kore  dankas 
ilin  pro  ĉio.  Mi  kredas,  ke  ne  je  la  lasta 
fojo  preterpasis  tiun  urbon,  do,  ni 
renkontiĝos  iamposte,...  neniu  scias!” 

Francisco  ZiUi,  Cipolletti,  Rto  Negro 


Libroservo 

Para  obtener  material  impreso  en 
y/o  sobre  esperanto  consulte  al 
Libroservo  de  AEL. 

Visite  nuestra  pagina  Web, 
o  escriba  a: 

Mario  J.  Miranda 
Paraguay  2357 
C1121ABK  Capital  Federal 
Buenos  Aires 

<eo_1 954@yahoo.com. ar> 


Ĉu  vi  vi  jam  abonis  vian  AEL- 
kotizon  por  2007? 

(Vidu  p.  15) 


7 


Braziko  el  Rio-de-Janeiro  en  Chaco 


Kunfratiga  renkontiĝo  ĉe  Ce.  Cu.ld. 
Fabio,  la  unua  de  maldekstre. 


Pere  de  interreto  ni 
sciis  pri  vizito  de 
Fabio  Lima  da  Silva,  35- 
jara,  el  Rio  de  Janeiro,  al 
nia  urbo  Pres.  Roque 
Saenz  Pena,  Chaco. 

Post  interkonsento, 

Fabio  alvenis  la  2-an  de 
decembro  2006,  je  la 
lOhOO  ATM.  Lia  gastigo 
estis  ebla  dank'  al 
gastiganto  Ruben 

Diaconu  Tkachenco  de 
Pasporta  Servo. 

Sabaton  nokte,  post 
rapida  rigardo  al  la  urbo 
fare  de  la  vizitantoj, 
okazis  renkontiĝo  “Esperanto  - 
portugala”  ĉe  Centro  Cultural  de 
Idiomas  Jorge  Amado,  kaj  malgraŭ  la 
pluvo,  SEK-anoj  kaj  simpa-tiantoj 
de  Esperanto  ĉeestis  por  kunfratiga 
vespermanĝo. 

Fabio  kapablis  paroli,  depende  de  la 
lingvoscio  de  la  ĉeestantoj,  jen 
Esperante  jen  portugale  jen  hispane,  pri 
la  Esperantan  kaj  brazilan  kulturoj, 
ankaŭ  pri  lia  profesio  —  li  estas 
inĝeniero  pri  matalurgio  kaj  studas  pri 
Polimeraj  Sciencoj  ĉe  Federacia 
Universitato  de  Rio  de  Janeiro. 

Lundon  matene  Ruben  akompanis 
Fabion  viziti  la  Zoologian  Parkon  kaj 
Regionan  Reservejon  (la  4an  plej  gravan 
en  el  lando)  por  konigi  al  li  niajn  flaŭron 
kaj  faŭnon. 

Post  tagmeze,  oni  vizitis  turisman 
lokon  “Complejo  Termal"  por  koni 
kuracigajn  termajn  akvojn  kaj  la 
Municipa  Turisma  Oficejo.  Fabio  ankaŭ 
ricevis  donace,  provincan  blazon-ŝildon 


sur  papero,  kiel  memoraĵon  kaj  por  lia 
kolekto. 

Sekve  ni  vizitis  la  Fakultaton  pri 
Agroindustrioj,  kie  Fabio  konis  la 
bibliotekon,  la  ceteran  konstruaĵon  kaj 
profitis  la  okazon  por  demandi  ĉe 
laboratorio  pri  esplorado  de  lokaj 
vegetaloj  -  kuracaj  kaj  nutraj-. 

Post  vespermanĝo  ĉe  familio  Stacul 
ni  adiaŭis  Fabion  busstaci-dome,  ĉar 
marde  li  devis  viziti  urbojn  Santiago  del 
Estero  kaj  Cordoba. 

Rezulte  de  lia  vizito  al  nia  urbo  oni 
interŝanĝis  E-materialojn  kaj  promesis 
daŭrigi  la  kontakton  kun  Fabio  kaj  kun 
Kultura  Kooperativo  por  Esperantistoj 
de  Rio  de  Janeiro,  kies  membro  li  estas. 

Raportis:  Tony  Stacul 
Saenzpenja  Esperanto-Klubo 


8 


Brazilaj  geesperantistoj  Momgas  Esperanton 

Prof.  Pedro 
Albeirice 
da  Rocha  kaj  lia 
edzino  Marceli 
Helfenstein 
de  Albeirice 
da  Rocha  vizitis 
Saenzpenjon, 

(16-31  jan  2007). 


Prof.  Pedro  Albeirice  da  Rocha 
prelegas  ĉe  Ce.  Cu.  Id. 


Geedzoj  Albeirice  da  Rocha  loĝas  en 
urbo  Araguaina,  (130.000  lo- 
ĝantoj),  ŝtato  de  Tocantins,  pli  ol 
lOOOkin  norde  de  Braziljo,  tre  proksime 
al  la  Amazonia  regiono.  Pedro  estas 
doktoro  pri  literaturo  kaj  profesoro  en  la 
Federacia  Universitato  de  Tocantins. 
Marceli  sekvas  universitatan  kurson 
pri  flegado.  Ili  rete  kontaktis  UEA- 
delegiton  Ruben  Diaconu  Tkachenco. 

Ili  eniris  nian  landon  fme  de 
decembro  tra  provinco  Misiones 
(landlima  kun  Brazilo,  pli  ol  lOOOkm 
norde  de  Bonaero)  kaj,  pere  de  la 
nordorienta  “mezopotamia”  trajno  Gran 
Capitan,  atingis  Bonaeron,  kie  ili  gastis 
ĉe  esperantistoj.  De  tie  ili  vojaĝis  al 
Kordobo,  landomeze,  kaj  poste  ili 
revenis  nordorienten,  al  Chaco.  Dank’  al 
Pasporta  Servo  ili  restis  en  nia  urbo  dum 
unu  semajno.  Saenzpenja  Esperanto- 
Klubo  (SEK)  profitis  ilian  viziton  por 
organizi  diversajn  aktivaĵojn  cele  al  la 
disvastigo  de  Esperanto  en  la  urbo  kaj 


samtempe  klopodis  agrabligi  la  restadon 
de  Pedro  kaj  Marceli. 

Merkredon  la  16-an,  organizite  de 
Centro  Cultural  de  Idiomas  Jorge 
Amado  (Ce.  Cu.  Id.)  sub  la  aŭspicio  de 
SEK,  prof.  Albeirice  prelegis  portugal- 
lingve  pri  brazila  literaturo,  ĉeeste  de  ĉ. 
40  homoj  aktivaj  en  la  lingvo-sferoj 
(angla,  portugala  kaj  Esperanto).  La 
aranĝo  finiĝis  per  vino  honore  al  la 
gastoj.  Inter  la  vizititaĵoj  niaurbaj  ni 
mencias  la  urban  muzeon,  terman 
komplekson,  zoon,  someran  klubon  de  la 
hispana  kolektiveco  kaj  la  adventistajn 
preĝejon  kaj  sanatorion  Loma  Linda, 
lokoj  kie  Esperanto  estis  disvastigita  kaj 
bone  akceptita,  ĉefa  motivo  de  la  vizito 
de  Pedro  kaj  Marceli.  Krome,  ili  vizitis 
diversajn  libro-vendejojn,  kie  Pedro 
akiris  diversajn  literaturaĵojn  en  la 
hispana. 

E-istoj,  SEK-anoj  kaj  E-simpatiantoj 
akceptis  la  gastojn  iliahejme  en  frateca 
etoso.  Ni  mencias  Alicia  Aranda, 


9 


Yolanda  Quintana,  Tony  Stacul  kaj 
Roberto  Fogar.  Merkredon  matene 
Pedro,  Marceli  kaj  Ruben  vizitis  la 
radio-studiojn  de  LT16  Radio  Saenz 
Pena  kaj  FM  Centro  kaj  estis  intervjuitaj 
por  la  multrimedia  entrepreno 
Multimedios  Informa  de  kablotelevida 
kompanio  STC. 

Lundon  la  22-an  Pedro  kaj  Marceli 
adiaŭis  cele  al  Resistencia,  nia  provinca 
ĉefurbo,  kaj  poste,  transpasinte  la  ponton 
super  rivero  Parana,  konatiĝis  kun  la 
ĉefurbo  de  la  najbara  provinco  Corrien- 
tes.  Sekve  ili  daŭrigis  sian  vojaĝon  al 
Formosa,  Asunciono  kaj,  fine,  revenis  al 
Tocantins. 

Prof.  Albeirice  da  Rocha  deklaris  esti 
favore  impresita  pri  ilia  sperto  en  nia 
urbo,  kie  ili  ĝuis  fratecan  etoson  kaj 
ĝenerale  trovis  la  loĝantaron  varmkora 
kaj  amikema. 

•  Fotis:  Marceli  de  Albeirice  da  Rocha 

•  SEK-Bulteno  n-ro  21,  2007-1 


Pri  la  E-Semiario 
en  Wanda 


Komence  de  novembro  2006,  organizita 
de  Agnieszka  Machota,  okazis  en  urbo 
fVanda,  tre  sukcesa  Esperanta 
Seminario  pri  Pollando  kaj  ia  pola 
kulturo.  Trideko  da  partoprenantoj  el 
Argentino,  Urugvajo  kaj  Brazilo 
ĉeestis  kaj  profitis  ĝin.  Krom  la  jam 
prezentita  raporto  en  nia  antaŭa 
numero,  nun  ni  informas  pri  la 
“Deklaracio  de  Wanda”. 

Deklaracio  de  Wanda  [vanda] 

Ni,  la  partoprenantoj  de  la  Internacia 
Seminario  Esperantista  en  Wanda, 
Misiones,  de  la  2-a  /  5-a  de  novembro 
2006,  pri  “Pollando:  la  patrujo  de 
Ludoviko  Zamenhof.  Tra  la  spuroj  de  la 
pola  emigracio”  kaj  memore  al  la  pola 


enmigrintoj  en  Wanda,  subskribas  tiun  ĉi 
Deklaracion: 

>  Ni  finne  aliĝas  al  la  celo  de  la 
Esperanto-movado  pri  la  integriĝo  de 
kulturoj  fare  de  neŭtrala  lingvo 
Esperanto,  aferoj  pri  kio  ni  plue  lemis 
dum  la  Seminario. 

>  Ni  akordas,  ke  estas  grave  por 
esperantistoj  koni  la  historion  kaj 
kulturon  de  la  pola  popolo  al  kiu 
apartenis  Ludoviko  L.  Zamenhof, 
kreinto  de  Esperanto. 

>  Ni  feliĉe  rekonas  la  agadon  de  la 
Vandanaj  enmigrintoj  kaj  iliaj  posteŭloj 
refere  al  la  reviviĝo  de  la  pola  lingvo  kaj 
kulturo,  pere  de  Esperanto  kiel 
internacia  neŭtrala  lingvo. 

>  Ni  deziras  kaj  proponas  pliigi  la 
kontaktojn  inter  esperantistoj  de  niaj 
proksimaj  landoj  en  Sudameriko,  (Ar- 
gentino,  Brazilo,  Paragvajo  kaj  Urug- 
vajo),  por  labori  en  la  konstmado  de 
vera  komunumo  de  personoj  marĝene  de 
la  “merkosuda”  unio  ekonomia  kaj 
komerca,  favorante  novajn  kunvenojn 
inter  esperantistoj. 

>  Ni  restas  tre  dankemaj  al  la  komi- 
tato  de  la  Pola  Societo  de  Wanda,  kiu 
frateme  kaj  sindoneme  gastigis  nin  dum 
la  seminario,  helpe  de  la  loka  municipa 
registaro  kaj  la  ambasado  de  Pollando 
en  Argentino 

Kaj  finfme  ni  volas  gratuli  la 
organizantojn,  ĉefe  Agnieszka  Machota, 
pro  la  sukceso  de  tiu  ĉi  unua  Seminario, 
kiu  jam  starigas  Esperanto-rondon  en 
Wanda,  kaj  proponas  re-okazigi  tiajn  ĉi 
kunvenojn. 


Forpasoj 

S-ro  Augusto  Fuentes,  en  Cordoba,  es- 
perantisto,  edzo  de  s-anino  Heloisa  Ricco. 

S-ino  Sofia  Pelliza,  en  Neuquen,  edzino 
de  s-ano  Rodolfo  Calogero. 

Niajn  kondolencojn  al  iliaj  familioj. 


10 


Amerike 


Legio  de  Bona  Volo  en  Brazilo 


Legio  de  Bona  Volo  (LBV),  institu- 
cio  fondita  en  Brazilo  de  Alziro 
Zarur  (1914-1979),  kompletigis  57 
jarojn  la  1-an  de  januaro  2007.  Unu  el 
ĝiaj  originalaj  iniciatoj  estas  la 
disvastigado  de  Kompleta  kaj  Senlima 
Ekumenismo,  favorante  kongruiĝon  de 
la  tuta  homa  kaj  spiritan  konojn  en 
potencan  forton  je  la  servo  de  popoloj. 

LBV  ankaŭ  klopodas,  ekde  sia 
naskiĝo,  por  la  plej  disvastigado  de  la 
intemacia  lingvo  Esperanto,  altvalora  ilo 
por  la  interfratiĝo  de  la  popoloj,  laŭ  la 
konsidero,  ke  LBV  estas  la  Esperanto 
de  la  religioj,  samkiel  Esperanto  estas 
la  LBV  de  lingvoj. 

En-  kaj  eksterlanda  kresko  de  LBV 
okazas  ĉefe  pro  la  agemo  de  ĝia 
Direktoro-Prezidanto,  Jose  de  Paiva 
Netto,  kiu,  kun  la  helpo  de  la  socio, 
modemigadas  kaj  firmigadas  la  institu- 
cion  ekde  1979,  kiam  li  prenis  ties  gvid- 
adon.  Li  kreskigis  ĝin  je  proksimume 
15000%;  kaj  transformis  ĝin  en  unu  el  la 
plej  grandajn  manifestiĝojn  de  human- 
ismo  kaj  socia  Solidareco. 

Ekde  la  jaro  1994  LBV  kunlaboras 
kun  la  Organizo  de  Unuiĝintaj  Nacioj 
(UN);  la  Institucio  interrilatas  kun  la 


TAKE 

La  Tut-Amerika  Kongreso  de 
Esperanto  ne  plu  okazos  en  2007. 
La  aranĝo  en  Kalgario,  Kanado,  estas 
nuligita.  Transprenis  ĝin  la 
Esperanto-Societo  Kebekia,  kiu  oka- 
zigos  ĝin  en  Montrealo  en  julio 
2008. 


11 


Departemento  pri  Publikaj  Informadoj 
(DPI)  kaj  havas  statuson  de  ĝeneralaj 
konsultoj  en  la  Konsilo  pri  Ekonomika 
kaj  Socia  Disvolviĝo  (Ecosoc).  Krom 
tio,  ke  ili  atestas  la  gravecon  de  tiu 
intemacia  laboro,  tiuj  konstatoj  donas  al 
LBV  la  rajton  prezenti  proponojn  kaj 
partopreni,  per  voĉdonpovo,  en 
konferencoj  kaj  renkontiĝoj  organizitaj 
de  Unuiĝintaj  Nacioj  pri  ĉiuj  temoj,  kiuj 
interesas  Organizaĵon. 

La  rezulto  de  la  klopodo  de  miloj  da 
voluntuloj,  kontribuantoj  kaj  kunlabo- 
rantoj,  sin  montras  per  la  miriga  bilanco 
pri  asistoj  de  la  Organizo.  En  2005 
Legio  de  Bona  Volo  plenumis  pli  ol  4 
milionojn  da  asistoj  per  pluraj  socio- 
edukaj  programoj  en  Brazilo.  Temas  pri 
lernejoj  por  elementa  edukado,  ekde 
bebaĝo  ĝis  mezgrada  lemejo,  hejmoj  por 
infanoj,  adoleskantoj  kaj  maljunuloj; 
Komunumaj  kaj  Edukaj  Centroj,  kun 
pluraj  kursoj  pri  prefesia  eduko  kaj 
kapabligo;  kaj  urĝaj  programoj  pri 
kontraŭbatalo  de  malsato  kaj  mizero; 
sociedukaj  kampanjoj,  kiuj  indigas  la 
vivon.  Tiu  laboro  trapasas  limojn:  ili 
trovas  gmndon  ankaŭ  en  Argentino, 
Paragvajo,  Urugvajo,  Bolivio,  Portugalio 
kaj  en  Usono,  kaj  kalkulas  je 
korespondantoj  en  la  tuta  mondo. 

Por  ke  tiu  grava  socia,  spirita  kaj 
ekumena  agado  estu  pli  konata  ankaŭ  de 
la  Monda  Esperantistaro,  ni,  el  Legio  de 
Bona  Volo,  invitas  Vin,  kara  samidean- 
(in)o,  eniri  la  TTT-ejon  de  la  Institucio, 
kies  adreso  estas  www.bonavolo.com. 

Maria  Aparecida  da  Silva 

Respondeculino  de  la  Departemento 
pri  Esperanto  de  LBV 


Distraĵo 

Nekutima  telefonvoko  Ergoto  de  Bonaero 


Vekis  min  telefonsonorado;  mi  sarkis 
pri  kiu  komponis  la  numeron  de  mia 
telefono,  ellitiĝis  kaj  prenis  la  ricevilon. 

-  Estas  la  tria  horo  matene  -iu  diris. 

-  Mi  tion  scias  idioto!  -mi  kriis-  Kiu 
estas  tiel  sprita  por  telefoni  je  ĉi  horo? 

-  Mi  -respondis  la  ulo-,  sed  idioto  mi  ne 
estas.  Idioto  mi  estus  se  mi  telefonus  al 
vi  je  la  sepa,  por  diri  ke  je  tiu  horo  estas 
la  tria. 

-  Cu  mi  havas  la  rajton  sciiĉi  pri  kia 
blago  temas. 

-  Mi  povas  aserti  ke  ne  temas  pri  blago  - 
diris  la  ulo-  Mi  diris  al  vi  ke  estas  la  tria 
matene,  kaj  tiel  estas. 

-  Tute  ne  interesas  min  ke  estas  la  tria! 
Mi  ne  pensas  ellitiĝi! 

-  Ĉu  vi  ne  pensas  ellitiĝi?  Ĉu  vi  do 
parolas  en  la  lito? 

-  Mi  ne  parolas  en  la  lito!  Mi  parolas  en 
la  televidĉambro,  kaj  mi  devis  ellitiĝi 
por  respondi  vian  stultan  vokon! 

-  Vi  -milde  diris  la  ulo-  ĵus  diris  ke  vi  ne 
pensas  ellitiĝi  je  ĉi  horo.  Tamen  vi 
forlasis  la  liton.  Ĉu  vi  povas  klarigi  tion? 
-Nu,  fakte  -mi  grumblis  iom  konfuzite-, 
mi  ne  pensis  ellitiĝi.  Sed,  kial  vi  vokas  je 
la  tria  matene  por  diri  al  mi  ke  estas 
la  tria? 

-  Ĉu  vi  pretendas  ke  mi  voku  tagmeze 
por  diri  ke  estas  la  tria?  Ĉu  vi  volas 
transfonni  min  en  hipokritan  ŝajnigeman 
friponon?  Sciu  ke  mi  estas  kaj  daŭre 
estos  ĝismorte,  homo  honesta,  serioza 
kaj  verama, 

-  Mi  pensas  transfonni  neniun  -mi 
flustris-,  kaj  mi  ne  dubas  pri  via 
honesteco.  Kaj  ĉar  mi  povis  taksi  ke  vi 
estas  afabla  kaj  ĝentila  homo,  mi  estonte 
konsideros  vin  kiel  bonan  amikon.  Kaj 
vi  ne  neos  peton  al  amiko,  ĉu  ne? 


-  Mi  akceptas  vian  amikecon.  Kaj 
kompreneble,  mi  neniam  neas  peton  al 
amiko! 

-  Bone.  Jen  mia  peto,  neniam  plu, 
bonvolu  kompreni  ĝin,  neniam  plu 
telefonvoku  min  je  la  tria  matene. 

-  Neniam  plu  mi  telefonvokos  vin  je  la 
tria  matene!  -diris  la  ulo-  Mi  ĵuras  pro  la 
honoro. 

Kaj  post  diversaj  asertoj  de  amikeco,  li 
finis  la  interparolon.  Mi  reiris  en  la  liton 
kaj  profŭnde  dormiĝis.  Sed  vekis  min  la 
telefonsonorilo.  Mi  leviĝis,  iris  en  la 
televidĉambron,  levis  la  ricevilon,  kaj 
aŭdis  la  voĉon  de  la  sama  ulo  kiu  diris: 

-  Estas  la  kvara!.- 

*  Ergoto  de  Bonaero  estas  la  plumnomo 
de  Adam  Hrinkiewicz.  Li  naskiĝis  en  Buenos 
Aires  en  la  jaro  1931.  Ergoto  lemis 
Esperanton  en  1959  kaj  poste  verkis 
diversajn  librojn  Esperante  kaj  hispane.  Li 
ankaŭ  laboris  por  la  instmado  de  Esperanto. 
Li  kreis  la  kursojn  ^Habla  Usted Esperanto? 
kaj  Curso  Reldmpago  de  Esperanto  kaj 
diversajn  ekzercoj  por  plibonigi  la  lingvon. 
Li  verkis  tre  gravan  vortaron  Laŭtema 
Vortaro,  uzante  la  anglan,  hispanan,  francan 
kaj  Intemacian  lingvojn  en  la  sama  vortaro. 

Lia  agado  estas  postspurebla  en  revuoj 
kiel  Karuselo,  The  British  Esperantist  kaj  La 
Tornistro.  En  1970  li  gajnis  la  premion  "No- 
va  Talento"  en  la  Belartaj  Konkurso  de  UEA. 
Inter  liaj  libroj  menciendas  Bonhitmora  In- 
jektilo ;  Originala  Romanaro  en  Esperanto, 
Ekflorado  ĉe  Plata  Rivero;  la  Ergoto  de 
Ergoto;  Kantetoj  Karnaval-paradaj ;  Ergot- 
ado,  Versumado;  Kalejdoskopa  Varieteo; 
Tamburelo  kaj  Cenefas  y  Pavesas. 

Sendita  de  Carlos  Devizia,  Buenos  Aires 


12 


Poemoj 

/v 

Cu  vi  memoras? 

Plie,  kiu  kredus  ke  la 
vortoj  difinas  vere 
ĉion  kion  ni  sentas? 

Ciodepende,  depende 
de  ĉiuj,  de  ĉiu. 

Mi  memoras...  kiam  ĉio 
subite 

rekomencis... 

Cu  vi  memoras  pri  la  nova  revo 
de  la  Homo...? 

Dario  A  ristides  Molina  “Pindaro  ” 


tiuj  kiuj  pruvas  malbonsortojn, 
friponajn  ludetojn, 
kaj  proprajn  motivojn 
kaj  duoblajn  sencojn. 

Kiu  povus  rehavi 
la  ekzercon  de  la  frazo? 

Kiu  povus  repensi  kaj 
krei  veran  lingvon? 

Kiu...  trovi  la 
sesan  sencon  tre  kajjan 
aŭ  eble  neekzistantan  ĉe 
la  inertaj  mensoj? 


Biografia  del  autor 

Dario  Aristides  Molina,  “Pindaro”. 
Poeta  y  escritor  argentino  nacido  el  16  febr. 
1982,  en  San  Luis.  Su  intensa  actividad  en 
el  “Mundo  de  las  Artes”  da  lugar  un  dia  de 
1998.  De  aqui  en  adelante  comenzo  a 
participar  en  congresos  y  encuentros  de 
poetas  y  escritores  de  caracter  nacional  e 
internacional  en  distintas  ciudades  del  pais. 
Fue  invitado  de  honor  -  para  leer  sus 
poemas  -  en  distintas  estaciones  de  radios 
con  cobertura  local  y  nacional. 

Sus  obras  poeticas  y  narrativas  han  sido 
difundidas  por  todos  los  medios  existentes 
de  difusion  masiva;  paralelamente  publico 
en  distintas  antologias  como  colaborador  y 
como  finalista  en  distintos  concursos 
literarios.  Proximamente  lanzara  su  primer 
libro  titulado  Entre  el  Cielo  y  el  Mar. 

Es  el  creador  y  fundador  del  centro 
literario  Hunab-  Kŭ,  con  sede  matriz  en  la 
ciudad  de  San  Luis. 

E-mail:  pindarodam@hotmail.  com 


Ĉu  vi  memoras  kiam 
la  vortoj  nur 
estis  pensoj? 

Mi  memoras  kiam  la 
emo  pri  penso 
estis  rekta  vojo. 

Kiam  la  pripenso 
estis  frukto  de  la  tagoj. 

Ĉu  vi  memoras  kiam 
la  penso  nur 
estis  speco 
de  grupa  telepatio? 

Jes,  ĉar  la  Bono  estis 
tio  kiu  havis  pli  grandan 
pezon.  Kaj  la  Esto 
sinoferis  pro  atingi 
aŭtentan  sincerecon. 

Hodiaŭ,  mi  ne  volus 
memori  pri  tiu  tago... 
Kiam  iom  post  iom 
naskiĝis  la  vortoj. 

Tiuj,  kiuj  nenion  diras; 


13 


Himno  al  la  Vivo 

“Patrino  Tereza” 

La  Vivo  estas  unika  ŝanco 

-  prenu  ĝin  serioze 
La  Vivo  estas  beleco 

-  admiru  ĝin 
La  Vivo  estas  feliĉo 

-  gustumu  ĝin 

La  Vivo  estas  revo  -  realigu  ĝin 
La  Vivo  estas  defio 

-  akceptu  ĝin 
La  Vivo  estas  devo 

-  plenumu  ĝin 

La  Vivo  estas  ludo  -  ludu  ĝin 
La  Vivo  estas  valoro  -  gardu  ĝin 
La  Vivo  estas  havaĵo  -  uzu  ĝin 
La  Vivo  estas  amo 

-  transdonu  vin  al  ĝi 
La  Vivo  estas  sekreto 

-  solvu  ĝin 

La  Vivo  estas  promeso 

-  plenumu  ĝin 
La  Vivo  estas  malĝojo 

-  venku  ĝin 

La  Vivo  estas  kanto  -  kantu  ĝin 
La  Vivo  estas  batalo 

-  finluktu  ĝin 
La  Vivo  estas  aventuro 

-  entreprenu  ĝin 
La  Vivo  estas  rekompenso 

-meritu  ĝin 

La  Vivo  estas  vivo  -  vivu  ĝin! 

El  Bazaro  n-ro  4  (39)  2006 


Internacie 

La  nombro  de  aliĝintoj  al 
Jokohamo  superis  1300 

Ĝis  la  29-a  de  januaro  1312 
kongresanoj  el  5 1  landoj  aliĝis  al  la  92-a 
Universala  Kongreso  de  Esperanto,  kiu 
okazos  en  Jokohamo  de  la  4-a  ĝis  la 
1 1-a  de  aŭgusto.  Sekve  la  Jokohama  UK 
jam  superis  la  definitivajn  nombrojn  de 
aliĝintoj  de  du  ekstereŭropaj  UK-oj  de  la 
lastaj  dekjaroj:  Adelajdo  en  1997  (1224) 
kaj  Tel-Avivo  en  2000  (1212),  dum  du 
aliaj  UK-oj  ankoraŭ  superas  Jokohamon 
en  la  statistiko:  Fortalezo  en  2002  (1484) 
kaj  Pekino  en  2004  (2031).  La  unua 
japana  UK  en  Tokio  en  1965  arigis  1710 
aliĝintojn.  Ĝis  nun  la  nombra  evoluo  de 
la  Jokohama  UK  preskaŭ  precize  sekvas 
tiun  de  la  UK  en  Florenco.  Je  la  sama 
dato  pasintjare  la  Florenca  UK  havis 
1305  aliĝintojn  el  51  landoj,  kaj  ĝia  fina 
nombro  estis  2209  kongresanoj  el  62 
landoj. 

Pli  ol  duono,  766,  de  la  aliĝintoj 
venas  el  la  gastigonta  lando.  Ĝiaj 
najbaroj  Korea  Respubliko  kaj  Ĉinio 
liveris  po  68  kaj  29  aliĝintojn.  La  aliaj 
landoj  kun  minimume  10  aliĝintoj  ĝis 
nun  estas  Germanio  (50),  Francio  (49), 
Litovio  (34),  Italio  kaj  Nederlando  (po 
25),  Pollando  (22),  Britio  (18),  Svedio 
(17),  Brazilo  (16),  Usono  (14),  Kroatio 
(13),  Belgio  (12),  Bulgario,  Ĉeĥio  kaj 
Svislando  (po  11),  Aŭstralio,  Flungario 
kaj  Rusio  (po  10). 

Gazetaraj  Komunikoj  de  UEA  n-ro  253 


Agradecimientos 

AEL  agradece  la  colaboracion  de:  NN, 
A.  Valle  [Buenos  Aires], 


14 


(Viene  de  pag.  3) 

El  esperanto,  mas 
frecuente  en  los  medios 

Los  esperantistas  han  estado  siempre 
atentos  a  que  los  medios  de  comunicacion 
hagan  referencia  al  idioma  intemacional,  su 
uso  y  su  difusion. 

Lamentablemente  ocurre  con  frecuencia, 
que  lo  que  se  escribe  sobre  el  esperanto  es 
inexacto,  lo  que  lleva  a  muchos  a  reaccio- 
nar  enviando  protestas  y  aclaraciones  y 
senala  la  necesidad  de  informar  mas 
ampiiamente  a  dichos  medios. 

Sin  embargo,  estamos  de  acuerdo  que  la 
lengua  intemacional  es  mencionada  con 
mayor  frecuencia  en  los  medios  de 
comunicacion  en  todo  el  mundo.  Bastenos 
senalar  algunos  datos  a  partir  del  reciente 
mes  de  enero. 

•  E1  22  de  enero,  por  primera  vez  aparecio 
un  infonne  sobre  el  esperanto  con  entrevista 
al  Dr.  Renato  Corsetti  presidente  de  UEA, 
en  el  prestigioso  diario  japones  Asahi 
Shimbum,  que  edita  ocho  millones  de 
ejemplares  diarios.  E1  periodico  hizo 
referencia  a  la  celebracion  del  92°  Congreso 
Universal  de  Esperanto  que  tendra  lugar  en 
Yokohama,  en  el  proximo  mes  de  agosto. 

•  La  pelicula  msa  de  ciencia  ficcion  Viaje 
Cdsmico  ahora  esta  en  intemet,  tambien 
subtitulada  en  esperanto.  Cada  vez  son  mas 
las  peliculas  que  pueden  verse  en  la  lengua 
intemacional. 

•  E1  lunes  21,  el  Canal  12  de  television  de 
Cordoba,  en  un  programa  informativo  de  la 
manana,  invito  al  Ing.  Jorge  Bidoni,  a  quien 
entrevisto  durante  quince  minutos,  permi- 
tiendole  explayarse  libremente  sobre  el 
Esperanto,  sus  cursos,  su  actualidad  en 
intemet,  etc. 

(continŭa  en  la  contratapa)  => 


Anuncios 


AEL  necesita 
su  adhesion 

Si  Ud  desea  abonar  su  adhesion  o 
colaborar  con  las  tareas  de  AEL  envie  su 
donacion  mediante  deposito  en  Banco 
Frances,  [sin  costo],  cuenta  N°  147- 
005789/3,  a  nombre  de: 

Alcides  Pieter  Wentinck 
DNI  93.709.394 
Calle  Libertad  3226 
B1602DJD  Florida,  Vicente  Lopez 
Buenos  Aires 

y  luego  indefectiblemente  informe 
sobre  dicha  operacion  a: 
wanelec@sion.com 

Si  desea  colaborar  con  la  edicion  y 
distribucion  de  la  revista  Argentina  E- 
Vento  tambien  puede  enviar  su 
contribucion  mediante  el  “Banco 
Patagonia”,  depositando  su  aporte  en 
“Caja  de  Ahorro”  suc.  110,  Saenz  Pena, 
cuenta  N°  394101439,  del  Sr.  Oscar  C. 
Monge,  [solo  se  descontara  $6,50 
como  gasto  bancario  por  deposito]. 
Rogamos  siempre  infonnar  sobre  su 
operacion  a  esta  redaccion: 
mbendiaconu@yahoo.com.ar. 


Radio-elsendo 

Aŭskultu  la  radio-elsendon 
“Esperanza-urbo  al  Mondo”  ekde 
la  2-a  de  marto  2007,  ĉiusemajne, 
jela  18hl5(09hl5PM  UTC), 
en  FM  107.1 

“Radio  Aaron  Castellanos”. 

www.fmaaroncastellanos.galeon.com 

Zorge  de  Abel  Weiner 
Esperanza,  Santa  Fe 


15 


(continuacion  de  pag.  15) 

•  En  Bolivia,  el  diario  " La  Patria” 
publico  una  amplia  referencia  biblio- 
grafica  sobre  el  libro  del  Dr.  Jose  R.  Arze 
"Malgranda  Bolivia  Antologio”,  que 
recopila  tambien  textos  en  esperanto 
traducidos  del  Quechua  y  Aymara. 

Finalmente,  debemos  destacar  que  en 
Buenos  Aires,  un  empresario  gastro- 
nomico,  tiene  un  lujoso  restaurante 
de  comida  intemacional  llamado 
“Esperanto”,  al  que  ha  agregado  una 
,rDisco  ",  local  bailable,  en  Palermo  y  otro 
en  Mar  del  Plata,  que  son  frecuentados 
por  turistas  y  personajes  de  la  farandula, 
por  lo  que  son  frecuentemente  men- 
cionados  en  diarios  y  revistas. 

Iguahnente  vale  la  pena  citar  las 
discotiendas  “Esperanto”  de  Caracas, 
Venezuela,  mencionadas  diariamente  en 
las  noticias  del  “Google”;  la  “Boutique 
Esperanto”  en  un  Shoping  de  la  ciudad  de 
Cordoba;  el  conjunto  de  Rock 
“Esperanto  ’’  de  Cochabamba,  el  coro 
“Esperanto  ’’  de  Posadas  en  Misiones, 
“The  Esperantos”  de  Michigan  (USA),  y 
el  grupo  punk  “Esperanto”  de  Nueva 
York. 


Mientras  tanto  en  Madrid  la  banda  “Le 
Punk”  canta  desesperadamente  y  en 
Esperanto  su  cancion  principal  “La  lukto 
estas  perdita! " 

Sin  embargo  como  esperantistas  se 
piensa  que  todavia  no  esta  dicha  la  ŭltima 
palabra  y  mas  alla  de  la  “utopia”  de 
imponer  una  lengua  intemacional,  existe 
la  realidad  de  la  necesidad  de  una 
lengua  comŭn  neutral,  multicultural  y 
multietnica. 

Por  lo  mismo  un  periodico  de  Cuba  se 
pregunta  hoy:  “E1  Esperanto,  (,una  lengua 
muerta?1',  para  concluir  que:  “;E1  Espe- 
ranto  esta  hoy  mas  vivo  que  nunca!” 

Y,  como  broche  de  oro  para  nosotros, 
aqui  y  ahora,  nos  ha  llegado  al  cornite  de 
AEL  una  solicitud  del  Ministerio 
Nacional  de  Educacion,  para  utilizar  el 
libro  iSabe  Usted  Esperanto? ,  de  Jorge 
Hess,  en  el  ainbito  de  la  politica 
multilingŭe  del  Ministerio,  segŭn  la  nueva 
ley  de  Educacion,  que  hace  obligatorio  el 
estudio  de  una  segunda  lengua  a  opcion 
del  estudiante. 

www.  esperanto.  org.  ar 


Redakcio  de  Argentira  Esperanto-Ligo:  Calles  1 19  y  122,  AR-H3700FTT  Pres.  R.  Saenz  Pena,  Argentino